دبیرستان سعادت

جناب آقای خواجه زاده مدیر محترم آموزش و پرورش کازرون

درگذشت جانسوز فرزندتان را به شما و خانواده ی گرامیتان تسلیت می گوییم و  از خداوند منان برای آن مرحوم رحمت الهی و برای بازماندگان صبر و بردباری  مسئلت داریم

 

دانش آموز عزیز

ضمن آرزوی موفقیت برای شما در طول مراحل تحصیل وزندگی ،بر نامه امتحانات خرداد ماه87

 به شرح زیر می باشد . خواهشمند است به تذکرات زیر توجه فرمایید .

1-از آوردن گوشی همراه جدا"(حتی اگر خاموش باشد )خودداری فرمایید .

2-از آوردن هر گونه جزوه و کتاب و......در سر جلسه امتحان خودداری فرمایید .

3-نیم ساعت قبل از شروع امتحان در آموزشگاه حضور داشته باشید .

 اسداله عباسی            

مدیر دبیرستان نمونه دولتی سعادت

 

ساعت برگزاری امتحان	کلاس دوم	کلاس اول	تاریخ	روز
8 صبح	هندسه	زبان انگلیسی	28/2/87	شنبه
8 صبح	دینی	دینی	30/2/87	دوشنبه
8 صبح	زبان فارسی (هماهنگ)	زبان فارسی (هماهنگ)	2/3/87	پنج شنبه
8 صبح	شیمی	شیمی	5/3/87	یک شنبه
8 صبح	فیزیک (هماهنگ)	ریاضی (هماهنگ)	8/3/87	چهار شنبه
8 صبح	عربی	عربی	11/3/87	شنبه
8 صبح	جغرافیا	مطالعات اجتماعی	13/3/87	دوشنبه
8 صبح	آمار – زیست	زیست	16/3/87	پنج شنبه
8 صبح	ریاضی	فیزیک	20/3/87	دوشنبه
8 صبح	آمادگی دفاعی	/////////////	22/3/87	چهار شنبه
8 صبح	ادبیات فارسی	ادبیات فارسی	23/3/87	پنج شنبه
8 صبح	زبان انگلیسی	///////////////	25/3/87	شنبه

آب زنيد راه را، هين که نگار می رسد
مژده دهيد باغ را، بوی بهار می رسد

راه دهيد يار را، آن مه ده چهار را
کز رخ نور بخش او، نور نثار می رسد

چاک شده ست آسمان،غلغله ای ست در جهان
عنبر و مشک می دمد، سنجق يار می رسد

رونق باغ می رسد، چشم و چراغ می رسد
غم به کناره می رود، مه به کنار می رسد

تير روانه می رود، سوی نشانه می رود
ما چه نشسته ايم پس، شه ز شکار می رسد

باغ سلام می کند، سرو قيام می کند
سبزه پياده می رود، غنچه سوار می رسد

   

تشریف فرمایی مقام عظمای ولایت حضرت  آیت الله خامنه  ای رهبر گرانقدرمان را به استان ادب و عرفان ،فارس پهناور و شهر سبز کازرون گرامی میداریم .

دانلود سوال

 

 

 

ادبیات خرداد83 

 

 

 

زبان فارسی خرداد 83

 

 

 

سوالات نهایی خرداد86

سوالات نهایی شهریور 84 

 

سوالات نهایی خرداد 84

  سوالات امتحانات نهایی

 

 

 

حکايت
يکي را از وزرا پسري کودن بود ، پيش يکي از دانشمندان فرستاد که مرين را تربيتي مي کن ، مگر که عاقل شود . روزگاري تعليم کردش و موثر نبود . پيش پدرش کس فرستاد که اين عاقل نمي باشد و مرا ديوانه کرد.
چون بود اصل گوهري قابل

تربيت را در او اثر باشد

هيچ صيقل نکو نداند کرد

آهني را که بدگهر باشد

سگ به درياي هفتگانه بشوي

که چو تر شد پليدتر باشد

خر عيسي گرش به مکه برند

چو بيايد هنوز خر باشد

* * * *
حکايت
حکيمي پسران را پند همي داد که جانان پدر هنر آموزيد که ملک و دولت دنيا اعتماد را نشايد و سيم و زر در سفر بر محل خطرست ، يا دزد بيکار ببرد يا خواجه به تفريق بخورد . اما هنر چشمه زاينده است و دولت پاينده . وگر هنرمند از دولت بيفتد غم نباشد که هنر در نفس خود دولت است ، هر جا که رود قدر بيند و درصدر نشيند و بي هنر لقمه چيند و سختي بيند.
سخت است پس از جاه تحکم بردن

خو کرده به ناز، جور مردم بردن

وقتي افتاد فتنه اي در شام

هر کس از گوشه اي فرا رفتند 395

روستا زادگان دانشمند

به وزيري پادشاه رفتند

پسران وزير ناقص عقل

به گدايي به روستا رفتند
* * * *
حکايت
يکي از فضلا تعليم ملک زاده اي همي داد و ضرب بي محابا زدي و زجر قياس کردي . باري پسر از بي طاقتي شکايت پيش پدر برد و جامه از تن دردمند بر داشت . پدر را دل بهم آمد ، استاد را گفت که پسران آحاد رعيت را چندين جفا و توبيخ روا نمي داري که فرزند مرا ، سبب چيست ؟ گفت : سبب آنکه سخن انديشيده بايد گفت و حرکت پسنديده کردن همه خلق را علي العموم و پادشاهان را علي الخصوص ، بموجب آنکه بر دست و زبان ايشان هر چه رفته شود هر آينه به افواه بگويند و قول و فعل عوام الناس را چندان اعتباري نباشد .
اگر صد ناپسند آمد ز دوريش

رفيقانش يکي از صد ندانند

اگر يک بذله گويد پادشاهي

از اقليمي به اقليمي رسانند

پس واجب آمد معلم پادشه زاده را در تهذيب اخلاق خداوند زادگان ، انبتهم الله نباتا حسنا ، اجتهاد از آن بيش کردن که در حق عوام .
هر که در خرديش ادب نکنند

در بزرگي فلاح از او برخاست

چوب تر را چنانکه خواهي پيچ

نشود خشک جز به آتش راست

ملک را حسن تدبير فقيه و تقرير جواب او موافق راي آمد ، خلعت و نعمت بخشيد و پايه منصب بلند گردانيد .
* * * *
حکايت
معلم کتابي ديدم در ديار مغرب ترشروي ، تلخ گفتار ، بدخوي ، مردم آزار ، گدا طبع ، ناپرهيزگار که عيش مسلمانان به ديدن او تبه گشتي و خواندن قرآنش دل مردم سيه کردي . جمعي پسران پاکيزه و دختران دوشيزه به دست جفاي او گرفتار ، نه زهره خنده و نه ياراي گفتار ، گه عارض سيمين يکي را طپنچه زدي و گه ساق بلورين ديگري شکنجه کردي . القصه شنيدم که طرفي از خبائث نفس او معلوم کردند و بزدند و براندند و مکتب او را به مصلحي دادند ، پارساي سليم ، نيکمرد ف حليم که سخن جز بحکم ضرورت نگفتي و موجب آزار کس بر زبانش نرفتي. کودکان را هيبت استاد نخستين از سر برفت و معلم دومين را اخلاق ملکي ديدند و يک يک ديو شدند. به اعتماد حلم او ترک علم دادند . اغلب اوقات به بازيچه فراهم نشستندي و لوح درست ناکرده در سر هم شکستندي .
استاد معلم چو بود بي آزار

خرسک بازند کودکان در بازار

بعد از دو هفته بر آن مسجد گذر کردم ، معلم اولين را ديدم که دل خوش کرده بودند و به جاي خويش آورده . انصاف برنجيدم و لاحول گفتم که ابليس را معلم ملائکه ديگر چرا کردند . پيرمردي ظريف جهانديده گفت :
پادشاهي پسر به مکتب داد

لوح سيمينش بر کنار نهاد

بر سر لوح او نبشته به زر

جور استاد به ز مهر پدر 401

* * * *
حکايت
پارسازاده اي را نعمت بي کران از ترکه عمان بدست افتاد . فسق و فجور آغاز کرد و مبذري پيشه گرفت . في الجمله نماند از ساير معاصي منکري که نکرد و مسکري که نخورد . باري بنصيحتش گفتم :
اي فرزند ، دخل آب روان است و عيش آسيا گردان يعني خرج فراوان کردن مسلم کسي را باشد که دخل معين دارد .
چو دخلت نيست ، خرج آهسته تر کن

که مي گويند ملاحان 402 سرودي

اگر باران به کوهستان نبارد

به سالي دجله گردد، خشک رودي

عقل و ادب پيش گير و لهو و لعب بگذار که چون نعمت سپري شود سختي بري و پشيماني خوري . پسر از لذت ناي و نوش ، اين سخن در گوش نياورد و بر قول من اعتراض کرد و گفت : راحت عاجل به تشويش محنت آجل منغص کردن خلاف راي خردمندان است .
خداوندان کام و نيکبختي 403

چرا سختي خورند از بيم سختي ؟

برو شادي کن اي يار دل افروز

غم فردا نشايد خورد امروز

فکيف مرا که در صدر مروت نشسته باشم و عقد فتوت بسته و ذکر انعام در افواه عوام افتاده .
هر که علم شد به سخا و کرم

بند نشايد که نهد بر درم

نام نکويي چو برون شد بکوي

در نتواني ببندي بروي

ديدم نصيحت مرا نمي پذيرد، و دم گرم در آهن سرد او بي اثر است ، ترک مناصحت او گرفتم و روي از مصاحبت بگردانيدم و قول حکما به کار بستم که گفته اند :بلغ ما عليک ، فان لم يقبلوا ما عليک .
گر چه داني که نشنوند بگوي

هرچه داني ز نيک و پند

زود باشد که خيره سر بيني

به دو پاي اوفتاده اندر بند

دست بر دست مي زند که دريغ

نشنيدم حديث دانشمند

تا پس از مدتي آنچه انديشه من بود از نکبت حالش بصورت بديدم که پاره پاره بهم بر مي دوخت و لقمه لقمه همي اندوخت. دلم از ضعف حالش بهم آمد و مروت نديدم در چنان حالي ريش درويش به ملامت خراشيدن و نمک پاشيدن ، پس با دل خود گفتم :
حريف سفله اندر پاي مستي

نينديشد ز روز تنگدستي

درخت اندر بهاران برفشاند

زمستان لاجرم ، بي برگ ماند

* * * *
حکايت
پادشاهي پسري را به اديبي داد و گفت : اين فرزند توست ، تربيتش همچنان کن که يکي از فرزندان خويش. اديب خدمت کرد و متقبل شد و سالي چند بر او اثر کرد و به جايي نرسيد و پسران اديب در فضل و بلاغت منتهي شد ند . ملک دانشمند را مواخذت کرد و معاتبت فرمود که وعده خلاف کردي و وفا بجا نياوردي . گفت : بر راي خداوند روي زمين پوشيده نماند که تربيت يکسان است و طباع مختلف.
گرچه سيم و زر سنگ آيد همي

در همه سنگي نباشد رز و سيم

بر همه علم همي تابد سهيل

جايي انبان مي کند جايي اديم
* * * *
حکايت
يکي را شنيدم از پيران مربي که مريدي را همي گفت : اي پسر ، چندانکه تعلق خاطر آدميزاد به
روزيست اگر به روزي ده بودي بمقام از ملائکه درگذشتي .
فراموشت نکرد ايزد در آن حال

که بودي نطفه مدفوق و مدهوش

روانت داد و طبع و عقل و ادراک

جمال و نطق و راءي و فکرت و هوش

ده انگشت مرتب کرد بر کف

دو بازويت مرکب ساخت بر دوش

کنون پنداري از ناچيز همت

که خواهد کردنت روزي فراموش ؟

* * * *
حکايت
اعرابيي را ديدم که پسر را همي گفت : يا بني انک مسئوول يوم القيامت ماذا اکتسبت و لايقال بمن انتسبت ، يعني تو را خواهند پرسيد که عملت چيست ، نگويند پدرت کيست.
جامه کعبه را که مي بوسند

او نه از کرم پيله نامي شد

با عزيزي نشست روزي چند

لاجرم همچو او گرامي شد

* * * *
حکايت
در تصانيف حکما آورده اند که کژدم را ولادت معهود نيست چنانکه ديگر حيوانات را ، بل احشاي مادر را بخورند و شکمش را بدرند و راه صحرا گريرند و آن پوستها که در خانه کژدم بينند اثر آن است . باري اين نکته پيش بزرگي همي گفتم . گفت : دل من بر صدق اين سخن گواهي همي دهد و جز چنين نتوان بودن ، در حالت خردي با مادر و پدر چنين معاملت کرده اند لاجرم در بزرگي چنين مقبلند و محبوب .
پسري را پدر وصيت کرد

کاي جوان بخت ، يادگير اين پند

هر که با اهل خود وفا نکند

نشود دوست روي و دولتمند

* * * *
حکايت
فقيره درويشي حامله بود ، مدت حمل بسر آورده و مرين درويش را همه عمر فرزند نيامده بود ، گفت : اگر خداي عزوجل مرا پسري دهد جزين خرقه که پوشيده دارم هر چه ملک من است ايثار درويشان کنم . اتفاقا پسر آورد و سفره درويشان بموجب شرط بنهاد . پس از چند سالي که از سفر شام بازآمدم به محلت آن دوست برگذشتم و از چگونگي حالش خبر پرسيدم ، گفتند ، به زندان شحنه درست . سبب پرسيدم ، کسي گفت : پسرش خمر خورده است و عربده کرده است و خون کسي ريخته و خود از ميان گريخته . پدر را بعلت او سلسله در ناي است و بند گران بر پاي . گفتم : اين بلا را بحاجت از خداي عزوجل خواسته است .
زنان باردار، اي مرد هشيار

اگر وقت ولادت مار زايند

از آن بهتر به نزديک خردمند

که فرزندان ناهموار زايند

* * * *
حکايت
طفل بودم که بزرگي را پرسيدم از بلوغ . گفت : در مسطور آمده است که سه نشان دارد : يکي پانزده سالگي و ديگر احتلام و سيم برآمدن موي پيش ، اما در حقيقت يک نشان دارد و بس : آنکه در بند رضاي حق جل و علابيش از آن باشي که در بند حظ نفس خويش و هرآنکه در او اين صفت موجود نيست به نزد محققان بالغ نشمارندش .
به صورت آدمي شد قطره آب

که چل روزش قرار اندر رحم ماند

وگر چل ساله را عقل و ادب نيست

به تحقيقش نشايد آدمي خواند

جوانمردي و لطفست آدميت

همين نقش هيولايي مپندار

هنر بايد، به صورت مي توان کرد

به ايوانها در، از شنگرف و زنگار

چو انسان را نباشد فضل و احسان

چه فرق از آدمي با نقش ديوار

بدست آوردن دنيا هنر نيست

يکي را گر تواني دل به دست آر

* * * *
حکايت
سالي نزاعي در پيادگان حجيچ افتاده بود و داعي در آن سفر هم پياده . انصاف در سر و روي هم فتاديم و داد فسوق و جدال بداديم . کجاوه نشيني را شنيدم که باعديل خود مي گفت : يا للعجب ! پياده عاج چو عرصه شطرنج بسر مي برد فرزين مي شود يعني به از آن مي گردد که بود و پيادگان حاج باديه بسر بردند و بتر شدند .
از من بگوي حاجي مردم گزاي را

کو پوستين خلق به آزار مي درد.

حاجي تو نيستي ، شتر است از براي آنک

بيچاره خار مي خورد و راه مي برد

* * * *
حکايت
هندوي نفط اندازي همي آموخت . حکيمي گفت : تو را که خانه نيين است ، بازي نه اين است .
تا نداني که سخن عين صوابست مگوي

و آنچه داني که نه نيکوش جوابست مگوي

* * * *
حکايت
مردکي را چشم درد خاست . پيش بيطار رفت که دوا کن . بيطار از آنچه در چشم چارپايان کند در ديده او کشيد و کور شد . حکومت به داورد بردند، گفت : بر او هيچ تاوان نيست ، اگر اين خر نبودي پيش بيطار نرفتي . مقصود ازين سخن آنست تا بداني که هر آنکه ناآزموده را کار بزرگ فرمايد با آنکه ندامت برد به نزديک خردمندان به خفت راي منسوب گردد.
ندهد هوشمند روشن راءي

به فرومايه کارهاي خطير

بوريا باف اگر چه بافنده است

نبرندش به کارگاه حرير
* * * *
حکايت
يکي را از بزرگان ائمه پسري وفات يافت . پرسيدند که بر صندوق گورش چه نويسيم ؟ گفت : آيات کتاب قرآن مجيد را عزت و شرف از آن است که روا باشد بر چنين جايها نوشتن که به روزگار سوده گردد و خلايق بر او گذرند و سگان بر او شاشند ، اگر بضرورت چيزي همي نويسند اين بيت کفايت است :
وه ! که هر گه که سبزه در بستان

بدميدي چو خوش شدي دل من

بگذار اي دوست تا به وقت بهار

سبزه بيني دميده از گل من

* * * *
حکايت
پارسايي بر يکي از خداوند ان نعمت گذر کرد که بنده اي را دست و پاي استوار بسته عقوبت همي کرد . گفت : اي پسر ، همچو تو مخلوقي را خداي عزوجل اسير حکم تو گردانيده است و تو را بر وي فضيلت داده ، شکر نعمت باري تعالي بجاي آر و چندين جفا بر وي مپسند ، نبايد که فرداي قيامت به از تو باشد و شرمساري بري .
بر بنده مگير خشم بسيار

جورش مکن و دلش ميازار

او را توبه ده درم خريدي

آخر نه به قدرت آفريدي

اين حکم و غرور و خشم تا چند؟

هست از تو بزرگتر خداوند

اي خواجه ارسلان و آغوش

فرمانده خود مکن فراموش

در خبرست از خواجه عالم صلي الله عليه و سلم که گفت : بزرگترين حسرتي روز قيامت آن بود که يکي بنده صالح را به بهشت برند و خواجه فاسق را به دوزخ .
بر غلامي که طوع خدمت تو است

خشم بي حد مران و طيره مگير

که فضيحت بود که به شمار

بنده آزاد و خواجه در زنجير

* * * *
حکايت
سالي از بلخ باميانم سفر بود و راه از حراميان پر خطر . جواني بدرقه همراه من شد سپر باز ، چرخ انداز ، سلحشور ، بيش زور که به ده مرد توانا کمان او زه کردندي و زورآوران روي زمين پشت او بر زمين نياوردندي وليکن چنانکه داني متنعم بود و سايه پرورده نه جهان ديده وسفر کرده ، رعد کوس دلاوران به گوشش نرسيده و برق شمشير سواران نديده .
نيفتاده بر دست دشمن اسير

به گردش نباريده باران تير

اتفاقا من و اين جوان هر دو در پي هم دوان . هران ديار قديمش که پيش آمدي به قوت بازو بيفکندي و هر درخت عظيم که ديدي به زور سرپنجه برکندي و تفاخر کنان گفتي :
پيل کو؟ تا کتف و بازوي گردان بيند

شير کو؟ تا کف و سر پنجه مردان بيند

ما درين حالت که دو هندو از پس سنگي سر بر آوردند و قصد قتال ما کردند به دست يکي چوبي و در بغل آن ديگر کلوخ کوبي . جوان را گفتم : چه پايي ؟
بيار آنچه داري ز مردي و زور

که دشمن به پاي خود آمد به گور

ولي ديدم تير و کمان از دست جوان افتاده و لرزه بر اندام شده و خود را باخته است .
نه هر که موي شکافد به تير جوشن خاي

بروز حمله جنگ آوران بدارد پاي

چاره جز آن نديدم که رخت و سلاح و جامه ها رها کرديم و جان به سلامت بياورديم .
به کارهاي گران مرد کارديده فرست

که شير شرزه در آرد به زير خم کمند

جوان اگر چه قوي يال و پيلتن باشد

بجنگ دشمنش از هول بگسلد پيوند

نبرد پيش مصاف آزموده معلوم است

چنانکه مساءله شرع پيش دانشمند

* * * *
حکايت
بزرگي را پرسيدم در معني اين حديث که اعدي عدوک نفسک التي بين جنبيک . گفت : بحکم آنکه هر آن دشمني را که با وي احسان کني دوست گردد مگر نفس را که چندانکه مدارا بيش کني مخالفت زيادت کند .
فرشته خوي شود آدمي به کم خوردن

وگر خورد چو بهائم بيوفتد چو جماد

مراد هرکه برآري مريد امر تو گشت

خلاف نفس که فرمان دهد چو يافت مراد

* * * *
حکايت
توانگرزاده اي را ديدم بر سر گور پدر نشسته و با درويش بچه اي مناظره در پيوسته که صندوق تربت ما سنگين است و کتابه رنگين و فرش رخام انداخته و خشت پيروزه در او بکار برده ، به گور پدرت چه ماند : خشتي دو فراهم آورده و مشتي دو خاک بر آن پاشيده ؟
درويش پسر اين بشنيد و گفت : تا پدرت زير آن سنگها ي گران بر خود بجنبيده باشد پدر من به بهشت رسيده بود !
خر که کمتر نهند بروي بار

بي شک آسوده تر کند رفتار

مرد درويش که بار ستم فاقه کشيد

به در مرگ همانا که سبکبار آيد

و آنکه در نعمت و آسايش و آساني زيست

مردنش زين همه ، شک نيست که دشوار آيد

به همه حال اسيري که ز بندي برهد

بهتر از حال اميري که گرفتار آيد

* * * *
جدال سعدي با مدعي در بيان توانگري و درويشي
يکي در صورت درويشان نه بر صفت ايشان در محفلي نشسته و شنعتي در پيوستهو دفتر شکايتي بازکرده و ذم توانگران آغاز کرده ، سخن بدينجا رسانيده که درويش را دست قدرت بسته است و توانگر را پاي ارادت شکسته .
کريمان را به دست اندر درم نيست

خداوندان نعمت 429 را کرم نيست

سعدي گفت :
توانگران را وقف است و نذر و مهماني

زکات و فطره و اعتاق و هدي و قرباني

خداوند مکنت به حق مشتغل

پراکنده روزي ، پراکنده دل

پس عبادت ايشان به فقر اوليتر که جمعند و حاضر نه پريشان و پراکنده خاطر ، اسباب معيشت ساخته و به اوراد عبادت پرداخته : عرب گويد : اعوذ بالله من الفقر المکب و جوار من لايحب . و در خبر است : الفقر سواد الوجه في الدارين . گفتا : نشنيدي که پيغمبر صلي الله عليه گفت : الفقر فخري . گفتم : خاموش که اشارت خواجه عليه السلام به فقر طايفه ايست که مرد ميدان رضااند و تسليم تير قضا ، نه اينان که خرقه ابرار پوشند و لقمه ادرار فروشند .
درويش بي معرفت نيارامد تا فقرش به کفر انجامد :کاد الفقر ان يکون کفرا.
اي طبل بلند بانگ در باطن هيچ

بي توشته چه تدبير کني دقت بسيج

روي طمع از خلق بپيچ از مردي

تسبيح هزار دانه ، بر دست مپيچ

حالي که من اين سخن بگفتم عنان طاقت درويش از دست تحمل برفت ، تيغ زبان برکشيد و اسب فصاحت در ميدان وقاحت جهانيد و بر من دوانيد و گفت : چندان مبالغه در وصف ايشان بکردي و سخنهاي پريشان بگفتي که وهم تصور کند که ترياق اند يا کليد خزانه ارزاق ، مشتي تکبر ، مغرور ، معجب ، نفور ، مشتغل مال و نعمت ، مفتتن جاه و ثروت که سخن نگويند الا بسفاهت و نظر نکنند الا بکراهت ، علما را به گدايي منسوب کنند و فقرا را به بي سر و پاي معيوب گردانند و به عزت مالي که دارند و عزت جاهي که پندارند بر تر از همه نشينند و خود را به از همه بينند و نه آن در سر دارند که سر به کسي بردارند ، بي خبر از قول حکما که گفته اند : هر که به طاقت از ديگران کم است و به نعمت بيش ، بصورت توانگرست و بمعني درويش.
گر بي هنر به مال کند کبر بر حکيم

کون خرش شمار، و گرگا و عنبرست

تا عاقبت الامر دليلش نماند ، ذليلش کردم . دست تعدي دراز کرد و بيهده گفتن آغاز و سنت جاهلان است که چون به دليل از خصم فرومانند سلسله خصومت بجنبانند . چون آزر بت توراش که به حجت با پسر برنيامد به جنگش خاست که : لئن لم تنته لارجمنک . دشنام دادم . سقطش گفتم ، گريبانم دريد ، زنخدانش گرفتم .
او در من و من در او فتاده

خلق از پي ما دوان و خندان

انگشت تعجب جهاني

از گفت و شنيد ما به دندان

القصه مرافعه اين سخن پيش قاضي برديم و به حکومت عدل راضي شديم تا حاکم مسلمانان مصلحتي جويد . قاضي چو حيلت ما بديد و منطق مابشنيد گفت : اي آنکه توانگران را ثنا گفتي و بر درويشان جفا روا داشتي بدان که هر جا که گل است خارست و باخمر خمارست و بر سر گنج مارست و آنجا که در شاهوار است نهنگ مردم خوار است . لذت دنيا را لدغه اجل در پس است و نعيم بهشت را ديوار مکاره در پيش .
اگر ژاله هر قطره اي در شدي

چو خر مهره بازار از او پر شدي

مقربان حق جل و علا توانگرانند درويش سيرت و درويشانند توانگر همت و مهين توانگران آن است که غم درويشان خورد و بهين آن است که کم توانگر گيرد . و من يتوکل علي الله فهو حسبه . پس روي عتاب از من به جانب درويش آورد و گفت : اي که گفتي توانگران مشتغلند و ساهي و مست ملاهي ، نعم ، طايفه اي هستند برين صفت که بيان کردي : قاصر همت ، کافر نعمت که ببرند و بنهند و نخورند و ندهند و گر بمثل باران نبارد يا طوفان بردارد به اعتماد مکنت خويش از محنت درويش نپرسند و از خداي عزوجل نترسند و گويند :
گر از نيستي ديگري شد هلاک

مرا هست ، بط را ز طوفان چه باک ؟

دو نان چو گليم خويش بيرون بردند

گويند: غم گر همه عالم مردند

قومي برين نمط که شنيدي و طايفه اي خوان نعمت نهاده ودست کرم گشاده ، طالب نامند و معرفت و صاحب دنيا و آخرت ، چون بندگان حضرت پادشاه عالم عادل ، مويد ، مظفر ، منصور مالک ازمه انام ، حامي ثغور اسلام ، وارث ملک سليمان ،اعدل ملوک زمان ، مظفر الدنيا و الدين اتابک ابي بکر سعد ادام الله ايامه و نصر اعلامه.
قاضي چون سخن بدين غايت رسيد وز حد قياس ما اسب مبالغه گذرانيد بمقتضاي حکم قضاوت رضا داديم و از مامضي درگذشتيم و سر و روي يکديگر بوسه داديم و ختم سخن برين بود .

مکن ز گردش گيتي شکايت ، اي درويش

که تيره بختي ! اگر هم برين نسق مردي

توانگرا! چو دل و دست کامرانت هست

بخور ببخش که دنيا و آخرت بردي

 

 

 

 

انجمن ادبی شفیق

برنامه مراقبت و امتحان پایانی اول دبیرستان نمونه دولتی سعادت

 

 

فهرست پذيرفته شدگان آزمون سراسري سال  86-85 مركز پيش دانشگاهي  سعادت كازرون  رشته رياضي

 

 

 

 

اسامي پذيرفته شدگان آزمون سراسري سال تحصيلي 86-85 مركز پيش دانشگاهي سعادت كازرون رشته تجربي

 

اطلاعات مربوط به نيروي انساني

اسامي دبيران آموزشگاه در سال تحصيلي 87-86

 

 

 

                                                                                       

به سراغ من اگر می آیید / نرم آهسته بیایید/ مبادا که ترک بردارد / چینی نازک تنهایی من                                                                                 

نوجوانی تولدی دوباره عنوان مقاله ای است که به ویژگیها ، خصوصیات و شرایط این دوره سنی می پردازد . دوره ای که حساسترین و بحرانی ترین و شاید مهم ترین دوره زندگی هر فرد محسوب می شود . این مرحله از رشد پس از پایان یافتن دوره کودکی آغاز میشود ، که شرایط آن با شرایط دوره کودکی کاملا متفاوت است . نوجوان در این دوره شرایط و توقعات تازه ای دارد که نمی توان آن را با دوره قبلی وی یکی دانست . به همین جهت است که روانشناسان این دوره را تولدی دوباره نامیده اند . در این مرحله دگرگونی های زیادی درابعاد مختلف جسمی ، عقلی و احساسی فرد بوجود می آید که روی هم شخصیت نوجوان را تشکیل می دهد . با در نظر گرفتن شانزده میلیون نوجوان و جوان کشور ، که نیروی محرک و پویای جامعه محسوب می شوند ، بنابراین شناخت نگرش ها ، مشکلات و خواسته های آنان ضرورت دارد . جهت رسیدن به چنین اهدافی ، شناخت زبان ارتباطی ، خصایص رفتار و شناخت ویژگیهای مربوط به این دوره سنی مورد توجه و قابل اهمیت است . زیرا جوانان و نوجوانان ما به عنوان نسل بالنده ، پر تحرک ، با نشاط و امیدوار نسبت به آینده در همه کشور ها به خصوص کشور ما محسوب می شوند . بنابر این توجه به مشکلات آنان مانند پرداختن و توجه کردن به اصلی ترین سرمایه های ملی کشور است . بر خورد با چنین قشری تکنیک خاصی دارد . در این دوره نوجوان به حرکات و رفتار های منطقی نیاز دارد و همه چیز را از دیدگاه رفاقت ، صمیمیت و دوستی قابل حل می داند . لذا در این سن به هیچ وجه حرف هایی را که از راه تحکم و امر و نهی باشد نمی پذیرد . در این دوره تعغیرات مهمی در نو جوان به وجود می آید ، تعغیرات روانی از ویژگی های این دوره است . گرایش به سمت گروه همسالان از نظر اجتماعی شدن ، استقلال طلبی ، استقلال عاطفی ، اقتصادی ، تعلق داشتن به گروه خاصی نظیر : دسته ها، باشگاهها و ..... به شدت در نوجوان احساس می شود .

نوجوانی انتقال از مرحله کودکی به مرحله بالندگی و کمال است . این دوره معمولا از مرز 12 سالگی شروع می شود و تا پایان 17 سالگی ادامه دارد . سازمان بهداشت جهانی دوره نوجوانی را از15 – 10 سالگی و دوره جوانی را از 25-16 سالگی تخمین زده است . از جمله تحولات دیگری که در این دوره سنی در فرد بوجود می آید خود شیفتگی یا توجه داشتن به خویشتن است . نوجوانان در این سن تمایل به درون گرایی دارند و برای خود اهمیت خاصی قایل میشوند . چنین وضعیتی باعث پیدایش حالتهایی در فرد می شود . از جمله  : پیدایش تصور این که نوجوان فکر می کند به دنیای بزرگ سالان پا گذارده است در حالی که در واقع چنین نیست . این پدیده مربوط به بحران شخصیت نوجوان در این سن مربوط       می شود . در این مرحله سنی بر اثر ترشح هورمون های درون ریز و تاثیر آن در نیروی جنسی ، نوجوان به دنبال تمنیات خود می رود که به این جهت در رفتار آنها تعغیرات شگرفی دیده میشود . از لحاظ روانی و عاطفی ، رفتارهای نا متعادل دارند . آنها در مواجه شدن با واقعیت ها از خود رفتار های خشم آلود نشان             می دهند . در این دوره آرزو ها و خواسته ها و اهداف آنان حتی برای خود آنها هم گنگ و مبهم است . نمی دانند چه می خواهند و چه باید بکنند . حدود توانایی آنان برایشان مشخص نیست . گاهی اوقات پسر ها در این محدوده سنی به تجزیه و تحلیل احساسات و پدیده های ذهنی خود می پردازد و در این امر چندان پیش          می روند که گاهی باور های جامعه و قید و بند های اجتماعی را مورد بی توجهی قرار می دهند . اساس بسیاری از نا سازگاری ها ی نوجوانان از همین جاست . پرخاشگری ،  انزوا طلبی  ، زود رنجی ، خیال پردازی ،  نافرمانی  و .....از دیگر خصوصیات این دوره سنی است . هم چنین می توان به شکل گیری رشد عاطفی، پیدایش رغبت ها و گرایش ها به سوی جنس مخالف ، شکل گیری رشد اجتماعی ، رهایی از کنترل خانواده، شکل گیری در رشد شناختی ، انتخاب شغل و حرفه، اوقات فراغت ، به دست آوردن فلسفه زندگی و خود شناسی نام برد .

 

علت های نگرانی والدین :

دوران بلوغ ، هم برای نوجوانان و هم برای اولیای آنها نگرانیهایی به دنبال دارد . اما تفاوت در نوع نگرانیهای نوجوانان با اولیای آنان در این است که نگرانیهای نوجوانان اغلب مربوط به جنبه فیزیو لوژیکی و محیطی است ، در حالی که نگرانیهای والدین بیشتر مربوط است به خود سر و عاصی شدن نوجوان که دیگر مانند زمان کودکی به حرف های  آنها توجهی ندارند . لذا تحمل رفتارهای متضاد و بهانه گیریهای بی رویه و عیب جوییهای مداوم و در نهایت تحمل او کاری مشکل است . هم چنین انتقاد و اعتراض بی رویه والدین و لجبازی نوجوان برخوردی بین آنها بوجود می آورد . لذا وجود چنین شرایطی ، این مرحله از سن را به دورانی ، بحرانی و مشکل ساز تبدیل می کند ترس و نگرانی برای نوجوانان تا حدود ی بی مورد خواهد بود ، چون می توان به راحتی بر ترس و نگرانیها چیره شد . کافی است فرزند ما در سنین بلوغ دستخوش چه تعغیراتی میشوند ، تا ما نیز بتوانیم با مطالعه راههای برخورد صحیح و اصولی به آنها بیاموزیم که مشکلات آنها به راحتی در محیط خانواده حل شود .

در غیر این صورت مشکلات یکی پس از دیگری چون حلقه های زنجیر به هم متصل شده و هر روز بر تعداد حلقه ها اضافه خواهد شد تا جایی که دیگر حل و بررسی آن از حیطه خانواده خارج می شود و نیاز به بررسی ها ی  تخصصی پیدا می کند . لذا باید راه درمان این گونه امراض را پیش بگیریم که مداوای آن اغلب طولانی و وقت گیر است . در حالی که با اندک صرف وقت در خانواده قادر

به پیشگیری خواهیم بود .                                                                                      

منابع :                                                                                                              

1-  درمان مسایل نوجوانان و جوانان : ترجمه . مجتبی جوادیان

 2- مشکلات نو جوانان و جوانان : نوشته ، ابو القاسم اکبری

 

 

 ایرج فروغی مشاور دبیرستان

 

                                                                                                                نقش والدین در بر طرف کردن مشکلات تحصیلی فرزندان عنوان مقاله ای است که به رفع مشکلات تحصیلی فرزندان می پردازد . دوره متوسطه یکی از دوره های حساس ، مهم و موثر در زندگی فردی و اجتماعی است . این دوره به سبب ماهیت زیستی ، اجتماعی و روانی دانش آموزان در مقایسه با سایر دوره های تحصیلی ، ممیزات و مشترکاتی دارد و دارای طیف وسیعی است که با بخشی از قلمرو کودکی مرتبط است . در این دوره  معمولا نوجوان در سنین 12 تا پایان 17 سالگی با مسایل و مشکلاتی رو به رو است که این مسایل بر روند تحصیلی فرد اثر می گذارد و مسیر تحصیلی او را تحت شعاع قرار می دهد . از جمله مسایلی که بر فرایند تحصیل این گروه سنی تاثیر گذار است ،مساله ی بلوغ است .

شروع دوره بلوغ معمولا از دوره راهنمایی می باشد . ساختار تحصیل این دوره با دوره اپتدایی از نظر کتابهای درسی و حجم آن ها ، معلم ، ..... تفاوت هایی دارد . دروس تا حدود زیادی تخصصی می شود . به همین علت برای هر درسی دبیر جداگانه ای اختصاص مییابد . از طرف دیگر تفاوت در ساختار آموزش مدارس راهنمایی باعث می شود تا دانش آموزان با قوانین جدید مواجه شوند که همگی مسایل و مشکلات تازه ای را برای فرا گیران به بار می آورد.

خصوصا دانش آموزانی که از یک برنامه ریزی صحیحی بر خوردار نباشند بیشتر دچار مشکل می شوند . در دوره متوسطه باز هم مساله تخصصی تر شده و بر حجم کتابها نیز افزوده می شود  . از نظر انجام تکالیف  ، معیار های دوره راهنمایی و دبیرستان به کلی با دوره اپتدایی متفاوت است . .                                 

در این دوره مسئولیت انجام تکالیف بیشتر بر عهده دانش آموزان است . در این دوره  دیگر دانش آموز برای انجام دادن تکالیفش انتظار دریافت مهر صد آفرین ندارد ، و چنانچه نوجوان یا جوان در این دوره ها به صورت خودکار و به موقع به وظیفه اش عمل نکند از حرکت یاد گیری در کلاس همگام با همکلاسی ها و گروههای  همدرسی خود فاصله می گیرد ،و از آنها عقب می افتد به طوری که هر روز میزان این عقب افتادگی افزایش می یابد .                                          این مقاله همچنین به عواملی که در عقب ماندگی و مشکلات تحصیلی اثر گذار است می پردازد ،که اهم عوامل عبارتند از : 1- خانواده آشفته 2- درگیری جوانان و نوجوانان با اولیاء 3- گرایش به بعضی از رشته های خاص 4- عدم اعتدال والدین در زمینه های رفتاری ، گفتاری ، شخصیتی و روحی – عاطفی در برخورد با اعضای خانواده 5- تحقیر و سرزنش و مقایسه فرزندان با دیگران 6-تبعیض قائل شدن بین فرزندان 7- نداشتن انگیزه کافی برای تحصیل 8-عوامل فرهنگی و محیطی 9- عوامل اقتصادی و مادی خانواده که مانع فعالیت برای یاد گیری می شود . 10-روش تدریس نادرست و امکانات ناکافی آموزشگاهی و آزمایشگاهی 11-روش تحصیل و مطاله نادرست یاد گیرنده 12-بیماریهای جسمانی که تحلیل برنده نیروی فراگیر است 13- بیماریها و اختلالات عاطفی 14- مشکلات شدید خانوادگی و بیماریهای والدین یاد گیرنده

15- اختلالات خاص یاد گیری و...

     راه حل ها :   

  همکاری و هماهنگی مدرسه و خانواده ، حساسیت در مورد غیبت های دانش آموز و ارتباط با دوستان –نداشتن توقع بیش از حد از جوانان و نوجوانان –تشویق آنان در زمینه پیشرفت تحصیلی ، بررسی نیازهای دانش آموزان در مدرسه ، توجه به تفاوتهای فردی از نظر هوش ، استعداد ، علاقه و انگیزه و دیگر تواناییهای فراگیر ، یافتن علت و عوامل ایجاد کننده مشکلات تحصیلی و تلاش در جهت رفع و بهبود آن ، برنامه ریزی و تصمیم گیری صحیح تحصیلی و شغلی ، دادن خط فکری صحیح ، منطقی و عقلانی به دانش آموزان ، تاکید بر داشتن برنامه درسی نظام یافته به صورت روزانه و هفتگی توسط فراگیر ، یاد دادن روش صحیح و موثر مطالعه و طرز یاد گیری دروس مختلف دوره متوسطه ، ایجاد انگیزه در امر تحصیل و یاد گیری ، تقویت اعتماد به نفس در فرزندان ، آشنایی فراگیران با تواناییها ، قابلیتها و محدودیتهای خود ، تشکیل کلاسهای جبرانی و تقویتی ، بررسی و تحلیل نمره های درسی در هر نوبت  و ارتباط موثر و مفید والدین با مدرسه .  به امید روزی که فرزندان این مرز و بوم دارای تحصیلات عالی باشند .                            

بر گرفته از کتاب :  مشکلات جوانان و نو جوانان نوشته ابو القاسم اکبری                                                                                               

                                                                                                                           

                                                                                                                             

ایرج فروغی

مشاور دبیرستان و پیش دانشگاهی نمونه دولتی سعادت

سال تاسیس

   دبیرستان نمونه دولتی سعادت کازرون در اوایل سال 1380 با تلاشهای پی گیر مسئولین وقت آموزش و پرورش بویژه حاج عبد الحمید مختاری مجوز تاسیس یافت که بلا فاصله پس ازاخذ مجوز، ثبت نام جهت پذیرش دانش آموزان مستعد و واجد شرایط شهرستان و مناطق همجوار از طریق مدارس راهنمایی آغاز گردید و سپس در تیرماه  سازمان آموزش و پرورش با ثبت نام دانش آموزان ، از آنها آزمون ورودی گرفت ‍و  نهایتا پس از اعلام اسامی قبول شدگان دبیرستان با 105 نفر دانش آموز کار خود را رسما شروع نمود .  

 

وجه تسمیه ی دبیرستان

 

      علت نام گذاری این دبیرستان به نام سعادت ، زنده نگه داشتن یاد و خاطره ی آقای سید ابراهیم سعادت یکی بنیانگذاران اداره فرهنگ شهرستان کازرون است که در سال 1294 هجری شمسی با کار افتخاری خود باعث شد مدرسه شریعت از خطر انحلال رهایی یابد .هم اکنون نیز یکی از دبیرستانهای مهم شهرستان بوشهر به پاس خدمات ایشان به نام وی نامگذاری شده است .

 

موقعیت جغرافیایی و مشخصات ساختمانی و فیزیکی آموزشگاه

 

     دبیرستان سعادت در قسمت غربی شهر در همسایگی آرامگاه سید امین الدین از عرفای قرن هشتم واقع شده است .

مرکز آموزش این دبیرستان در حال حاضر یک ساختمان  10 کلاسه است که دارای سه اتاق اداری  و  یک باب سالن امتحانات و آزمایشگاه است . ساختمان مذکور در دو طبقه بنا گردیده و مالکیت آن دولتی و نوع مصالح به کار رفته در آن از آجر و سیمان و سقف آن تیرچه و بلوک است.

خوابگاه این مرکز آموزشی  در حال حاضر در ساختمان مدرسه راهنمایی شهید قایدی  سابق است که 11 اتاق آن به خوابگاه دانش آموزی اختصاص یافته و در هر اتاق معمولا بین 14-12 نفرساکن شده اند.  در طی چند سال گذشته با همت مدیران آموزشگاه ،یک باب سالن غذا خوری، آشپزخانه و 5 دوش حمام و محلی به عنوان فضای سبز و محلی هم برای مطاله ی دانش آموزان نیز در نظر گرفته شده است که پاسخگوی نیاز دانش آموزان نیست .

 

 

مدیران دبیرستان از بدو تاسیس تا کنون

     اولین مدیر دبیرستان آقای سعید رزمی لیسانس مدیریت آموزش از دانشگاه شیراز بوده است که جهت راه اندازی دبیرستان متحمل زحمات زیادی گردیدند و با توجه به اینکه دبیرستان تازه تاسیس بوده برای راه اندازی آن با مشکلات فراوانی رو به رو بودند که با همکاری معاونان خود آقای پیروی و شجاعی تا حدود زیادی آنها را بر طرف نمودند . در مهر ماه سال تحصیلی 82 مسئولیت دبیرستان به عهده آقای محمد حسن ادیبی  یکی از مدیران با تجربه شهرستان گذاشته شد که ایشان نیز با تلاشهای ارزنده خود  سعی وافری در توسعه ی کمی و کیفی دبیرستان نمودند . او یکی از فرزندان مرحوم ادیبی بودند که یکی از بنیانگذاران آموزش و پرورش کازرون بودند . به گفته آقای ادیبی در طول خدمت 30 ساله خود فقط مدت کوتاهی  

 

معلم بوده اند و بقیه خدمتشان درسمت های مختلف مدیریتی مشغول انجام وظیفه بوده اند .      

در مهر ماه 1385 هجری شمسی پس از باز نشسته شدن آقای ادیبی مدیریت دبیرستان بر عهده آقای اسد اله عباسی گذاشته شد . مدرک تحصیلی ایشان فوق لیسانس مدیریت آموزشی از دانشگاه شیراز است. وی قبل از پذیرش مدیریت این مرکز در پست های دیگری چون کارشناس مشاوره ی اداره ی آموزش و پرورش و مدیریت پیش دانشگاهی امام حسین(ع) انجام وظیفه نموده اند. همچنین ایشان در امر تدریس در دانشگاه و مرکز تربیت معلم فعالیت دارند.در زمان تنظیم تاریخچه ایشان همچنان مدیر دبیرستان و پیش دانشگاهی است و در طول خدمت دو ساله ی خود در این مرکز تلاشهایی بسیاری را در جهت بهبود وضعیت دبیرستان و پیش دانشگاهی سعادت داشته اند.